«Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω» – Η αξία της ακοής…

Εάν η όραση είναι η απαραίτητη αίσθηση για να βλέπουμε και να έχουμε σαφή αντίληψη παντός αισθητού του κόσμου τούτου, κατά μείζονα λόγον η ακοή είναι αναγκαία για την άμεση επικοινωνία με τον πνευματικό κόσμο, επίγειο και επουράνιο, και μάλιστα με τον Πατέρα των πνευμάτων και πάσης σαρκός. Για τούτο βεβαιώνεται ο καθένας που μελετά την Αγία Γραφή. Δια του ωτίου του ο Απόστολος Παύλος «ἤκουσεν ἄρρητα ρήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι» . Δια του ωτίου του ο Ευαγγελιστής και Θεολόγος Ιωάννης άκουσε όσα γράφει στην Αποκάλυψη περί των επτά Εκκλησιών της Μ. Ασίας κλπ. με σφραγίδα για κάθεμια απο αυτές το: «῾Ο ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις  » , το οποίο επαναλαμβάνεται επτά φορές. Με το ωτίον ο Απόστολος Παύλος  άκουσε το » Σαούλ, Σαούλ τί Με διώκεις;» για να αρνηθεί τα πάντα και να γίνει ο θερμότερος και αποφασιστικότερος των Αποστόλων. Τέλος, δια της ακοής οι λειτουργούντες και συμπροσευχόμενοι στη Μ. Αντιοχεία άκουσαν τι ήθελε το Πνεύμα από αυτούς. Για όλα αυτά, εξήρτησε ο Σωτήρας μας την ωφέλεια της σημερινής παραβολής του σπορέως, εξολοκλήρου από την ακοή, προσθέτοντας τη φράση: «Ὁ ἔχων ῶτα ἀκούειν ἀκουέτω». εφόσον λοιπόν, το αφτί μας και η ακοή είναι τα μοναδικά μέσα, με τα οποία επικοινωνούμε με τον αληθινό πνευματικό κόσμο και το μοναδικό μέσο από το οποίο η καρδιά μας έρχεται σε άμεση επαφή με τον ουράνιο Πατέρα και ακούει το θέλημα Αυτού, το αγαθό, το ευάρεστο και τέλειο. Εφόσον και η πίστη μας «εξ ακοής» είναι, αναγκαίως έπεται, ότι τα αφτιά μας και γενικώς η ακοή μας πρέπει να προφυλάσσεται και να μένει μακρυά από οτιδήποτε μπορεί να τη βλάψει ή να την αχρηστεύσει. Σοβαρότατα και ολεθριώτατα βλάπτεται η ακοή ακόμη και από την αργολογία, κατά το :»ἔστω δὲ ὑμῶν ἡ ἀκοή λόγοις ἀργοῖς ἀνεπίβατος». Και αν η αργολογία για κάποιους δεν είναι και τόσο σοβαρή, πόσο ζημειώνουν  και βλάπτουν την ακοή, πόσο διαφθείρουν τα αφτιά μας οι αισχρολογίες, οι βλασφημίες, οι χλευασμοί και ολα τα συναφή;….

…’Ολα αυτά ανάγκασαν του Πατέρες της Εκκλησίας και Οικουμενικούς Διδασκάλους , όπως Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Μέγας Βασίλειος να ασχοληθούν με το θέμα αυτό, ο πρώτος μάλιστα μας διδάσκει κατά την Κυριώνυμον ημέρα του Πάσχα επ” αυτού: «κηρῷ τὰ ὦτα φράσσε πρός φαύλους λόγους, ὠδῶν τε τερπνῶν, ἐμμελῆ λιγύσματα»». Συνιστά δηλαδή να μιμούνται οι Χριστιανοί τον ειδωλολάτρην Οδυσσέα. Ο δε Μέγας Βασίλειος παραινεί  τους νέους ώς εξής: «Πολλά ἀνελευθεριότητος πάθη ἐκ τοῦ τοιοῦδε τῆς μουσικῆς εἴδους ἐγγίγνεσθαι πέφυκεν» απ” όπου «μὴ διὰ τῶν ὤτων, διδάσκει, διεφθαρμένην μελῳδίαν τῶν ψυχῶν καταχεῖν «,  το οποίο σημαίνει: Προσέχετε πολυ μη χύνεται από τα ώτα στην ψυχή σας διεφθαρμένη μελωδία, διότι από αυτά χάνετε την ελευθερία σας και γίνεσθε δούλοι των παθών σας…

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΜΕΛΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΩΝ… Αρχ. Γερβασίου Χαρ. Παρασκευοπουλου
Απόδοση στη νεοελληνική: Χάδλα Παναγιώτα
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον πνευματικό μου πατέρα, Πρωτ. Παναγιώτη Δ. Ρούβαλη, για τη δωρεά του ψυχωφελούς αυτού βιβλίου

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2013/10/gerontas-gervasios-paraskevopoulos-axia-akohs.html#ixzz4CIKW6pMf